Oproep 1: Zorgzaam werken in de kunsten

‘Een grote instelling voor ontwikkeling’ is de optelsom van alles wat gebeurt binnen deze functie, een soort olievlek.

Korte omschrijving

We gaan de wezenlijke veranderingen binnen dit grondgebied, in de vorm van een maquette, visualiseren. Het uitschrijven van een gezamenlijk toekomst plan (dossier) voor ‘ontwikkeling’ is voorlopig enkel denkbeeldig, maar het collectief verbeelden ervan zal een financiële inhaalbeweging en herverdeling op vlak van besluitvorming onderschrijven.

Wat ben je van plan?

Er wordt binnen de sector veel overleg gevoerd. Bedenkingen en ideeën verdwijnen vervolgens in verslagen en dossiers. Overleg is in het beste geval inspirerend voor diegene die erbij waren. Het vraagt nochtans vertrouwen om je ideeën prijs te geven. Wat als we ideeën in een vroeg stadium prijsgeven en vervolgens visualiseren. Ter inspiratie, voor geïnteresseerden. Dat is het plan. Een manier zoeken om duurzaam om te gaan met ideeën en overleg. Het is ook een vorm van respect, een positief gebaar naar onszelf toe en naar de buitenwereld. Omdat er veel zinvols leeft, beweegt en ontwikkelt wordt binnen de kunstensector, zeker ook op vlak van ‘ontwikkeling’. Het verdient het om goed gedocumenteerd, vindbaar en inspirerend te zijn, ook voor anderen. Neem bijv. laagdrempeligheid. Waar situeert zich dat? Is dat de drempel van een voordeur of een entree? Hoe ziet de ingang van bestaande cultuurhuizen er uit? Een tochtgat? Kom je binnen in een horeca setting? Is de entree een plek opgetrokken uit vergeelde architectuur, ontworpen om het plebs van de bourgeoisie te scheiden? Logisch wellicht anno ‘21 dat een organisatie ter bevordering van de laagdrempeligheid haar ‘entree’/ ontvangstruimte wil herdenken. Stel dat ‘ontwikkeling’ omschreven wordt als ‘samenkomen en werken in een leeromgeving’. Is dit dan een echte ruimte of een virtuele? Een ruimtelijk ontwerp zou de vertaling kunnen zijn van vragen als: Waar ontmoeting we elkaar? Doet het ontwerp een appel op concentratie en verbeelding? Laat de ruimte zich organiseren? En neem dat ontwikkeling staat voor een ‘verzameling van nieuwe rolmodellen mede op basis van hernieuwde evolutionaire en maatschappelijke inzichten’. Diegene die pioniers zijn op dat vlak zouden per definitie zichtbaar moeten zijn binnen de functie ‘ontwikkeling’. Hebben zij nood aan een ander soort ruimte? Hoe zou een theater eruit zien mochten we haar vandaag ontwerpen en bouwen?

Hoe sluit je project aan op het thema en hoe kunnen we met jouw idee impact creëren in de sector?

We werken binnen het kunstenveld, met reden, niet op alle vijf de functies samen. Maar het is een denkbare piste om de eerste en grootste schakel tussen onderwijs, publieke ruimte, samenleving, generaties, politiek en kunstenveld samen inhoud en vorm te geven. Het gezamenlijk opereren op vlak van ‘ontwikkeling’, binnen een (denkbeeldig) op verbeelding georiënteerde platform zou de voorbode, het gastvrij voorportaal, kunnen zijn van een andere manier van samenwerken binnen het kunstenveld.

Hoe kan iemand die jou of je project wil steunen je contacteren?

Het plan komt voort uit gesprekken met Campo (Congres) + Gouvernement (REST) + Toneelhuis (Zomerhuis) + Decoratelier (Festival) + Opera Ballet (VONK) + K.A.K. (Office) + Het Paleis + Transfo Collect (UFO). Contacteer d e t h e a t e r m a k e r.

Ben je ergens naar op zoek, naast financiering?

Hoe kunnen we de grond waarop we werken deelbaar en ideeën waaraan we werken beter maken? De functie ‘ontwikkeling’ zal in de toekomst nog veel meer gaan betekenen dan enkel de oorspronkelijke functie omschrijving: ondersteunen van nieuwe kunstenaars en artiesten. Ze staat voor het vermogen om verandering toe te laten in de breedste zin van het woord. De onderliggende gedachte achter de maquette is elkaar informeren en kijken (nog voor de commissie dit doet) of de plannen goed zijn.